Een regenwateropvangsysteem dat niet volloopt, een pomp die weigert opnieuw te starten na een onweersbui, water dat binnen enkele weken bruin wordt: deze storingen hebben zelden een enkele oorzaak. We merken op het terrein dat de meeste storingen het gevolg zijn van een opeenstapeling van verwaarlozingen vóór het reservoir, en niet van een defect aan de tank zelf.
Probleem met ontluchting en reset van de pomp op regenwateropvangsysteem
Een oppervlaktepomp of drukverhogingspomp die aan een opvangsysteem is gekoppeld, start niet altijd automatisch opnieuw na een stroomuitval of het activeren van een thermische beveiliging. Voordat we een vervanging overwegen, is een eenvoudige reset in de meeste gevallen voldoende. De drukschakelaar onderbreekt de voeding wanneer de druk onder de minimale drempel daalt, en de pomp blijft veilig zolang deze niet handmatig opnieuw wordt ingesteld.
Lees ook : Hoe PayPal-betalingsproblemen op te lossen: veelvoorkomende oorzaken en effectieve oplossingen
De diagnose begint met het controleren van het foutlampje op de kast. Als de pomp is uitgerust met een droogloopbeveiliging, raden we aan om het waterniveau in de tank te controleren voordat we enige handeling verrichten. Een drijver die vastzit in de lage positie houdt de beveiliging actief, zelfs wanneer de tank vol is.
Wanneer de pomp draait maar de druk niet opbouwt, ligt het probleem bijna altijd op het aanzuigcircuit. Een losse aansluiting of een gebroken voetklep laat lucht binnen, wat het aanzuigen verhindert. Om de luchtinlaat te identificeren, stoppen we de pomp, vullen we handmatig het pomplichaam via de vuldop en starten we opnieuw. Als de druk enkele seconden terugkomt voordat deze daalt, is de lekkage bevestigd op de aanzuiglijn.
Aanvullende lectuur : Waarom uw uitlaat luidruchtig is: veelvoorkomende oorzaken en effectieve oplossingen
Bij het gedetailleerd bekijken van de veelvoorkomende problemen met regenwateropvangsystemen blijkt dat het probleem met ontluchting de storing is die het vaakst wordt verward met een materiële schade.
Defecte opvang: goten, filter en verzamelaar
Het opvangsysteem loopt niet vol, en de tank is daar niet verantwoordelijk voor. Het opvangcircuit stroomopwaarts concentreert de meeste obstructies. Een afvoervilter dat verstopt is met bladeren, dennennaalden of dakzand vermindert de doorstroming tot het punt dat al het water naar de overstort van de goot wordt geleid.
De verzamelaar die op de afvoer van de goot moet worden geïnstalleerd, heeft een rooster of zeef waarvan de maaswijdte varieert afhankelijk van de fabrikanten. Een te fijne maas houdt meer vuil vast en vereist een maandelijkse schoonmaak tijdens het herfstseizoen. Een te brede maas laat deeltjes door die zich op de bodem van de tank afzetten en de kwaliteit van het water versneld verslechteren.
Controlepunten op het opvangcircuit
- Controleer of de verzamelaar op het juiste niveau op de afvoer is geplaatst: te hoog, dan vangt hij alleen de zware regen; te laag, dan zuigt hij de eerste liters op die vol zitten met dakstof.
- Inspecteer de afdichtingen tussen de verzamelaar en de goot. Een door UV verhardde afdichting verliest zijn waterdichtheid na twee tot drie seizoenen en veroorzaakt een afvoer langs de gevel in plaats van naar de tank.
- Controleer op het ontbreken van een tegenslag op de verbindingsbuis tussen de verzamelaar en het opvangsysteem. Zelfs een lichte omgekeerde helling is voldoende om een stilstaand waterzakje te creëren dat de stroom blokkeert.
- Zorg ervoor dat de overstort van het opvangsysteem is aangesloten en niet verstopt is, om te voorkomen dat het circuit onder druk komt te staan en water terug de goot in duwt.
Groen water, geuren en afzettingen: kwaliteitsdiagnose in de tank
De proliferatie van algen in een opvangsysteem is bijna altijd het gevolg van blootstelling aan licht. Translucente of semi-opake tanks van polyethyleen laten voldoende straling door om de fotosynthese te activeren. Het oplichten van de tank met een hoes of het vervangen door een model dat in de massa is gekleurd, lost het probleem op zonder chemische behandeling.
De slechte geuren (rotte eieren, vochtige aarde) wijzen op een anaerobe afbraak van organisch materiaal op de bodem van de tank. Bladeren, pollen en mosdeeltjes die het opvangfilter passeren, stapelen zich op en fermenteren in afwezigheid van zuurstof. Een jaarlijkse schoonmaak van de bodem van de tank, bij voorkeur aan het einde van de winter voor het verzamelseizoen, beperkt dit fenomeen.
Verontreiniging door het dak
De Franse regelgeving herinnert eraan dat het opgevangen regenwater wordt verzameld van ontoegankelijke oppervlakken en chemische verontreinigingen kan bevatten (pesticiden, metalen, asbestvezels afhankelijk van het type dakbedekking). Dit punt wordt vaak verwaarloosd tijdens de kwaliteitsdiagnose. Een oud asbestcementdak verbiedt feitelijk het gebruik van het opgevangen water voor alle toegestane binnengebruik (sanitair, vloerreiniging).
We raden aan om systematisch de eerste liters na een lange droge periode te lozen. Dit eerste water concentreert de deeltjes die op het dak zijn neergedaald. Verzamelaars uitgerust met een “first flush” systeem (automatische omleiding van de eerste liters) verminderen deze belasting zonder handmatige tussenkomst.
Vervorming en waterdichtheid van bovengrondse tanks van polyethyleen
Bovengrondse opvangsystemen van groot volume (vanaf enkele honderden liters) ondervinden vaak onderschatte mechanische belasting. Een zachte of niet-niveau vloer veroorzaakt een geleidelijke kanteling van de tank onder belasting. De vervorming van de bodem verandert het laagste punt, waardoor het legen onvolledig wordt en residueel stilstaand water bevorderd wordt.
Polyethyleen dat aan UV-straling is blootgesteld, verzwakt aan de oppervlakte over meerdere jaren. De micro-scheurtjes die verschijnen op de wand die naar het zuiden is gericht, lekken niet onmiddellijk, maar ze compromitteren de structurele weerstand. Een tank waarvan de wand hol klinkt bij het tikken (doffere klank in plaats van resonant) nadert het einde van zijn levensduur.
Voor installaties met aansluiting op een drukbesproeiingscircuit blijft de aansluiting onderaan de tank het zwakke punt. Het schroefdraad dat in het polyethyleen is gegoten, vervormt onder de cycli van aandraaien en losdraaien. Een nieuwe EPDM-afdichting bij elke montage en handmatig aandraaien (niet met een sleutel) verlengt de waterdichtheid van deze verbinding.
Het vervangen van een bovengronds opvangsysteem blijft een toegankelijke operatie, op voorwaarde dat er een perfect horizontale plaat of een bed van samengeperst zand wordt voorzien voordat de nieuwe tank wordt geplaatst.